-
- Brett en Mare
-
- Wait till I can walk
-
- Hurry up taking that photo
Mare is een jaar geworden september 20, 2009
-
- s-Ochtends vroeg cadeautjes uitpakken
-
- Nog meer cadeautjes
-
- De Cake
-
- Brett met Mare
-
- De Taart
-
- met 1 kaars
-
- Heeeerlijk
-
- Mag ik echt?
-
- Heee geef terug!!
-
- George, Teun en Noah
-
- George, Teun en Noah
-
- Jut en Jul (George en Teun)
Dochter augustus 17, 2009
Ik was toch zo verheugt toen bleek dat we een dochter kregen. Ik zag het al helemaal voor me: poppenhuis, roze strikjes, barbies en prinsessen.
Nu we haast een jaar verder zijn, blijkt de werkelijkheid toch wat anders. Dat ze liever met George zijn auto’s en treinen speelt dan met haar poppen en knuffelberen baart me niet zoveel zorgen. Het is nog vroeg, de strikjes en prinsessen komen nog wel.
Waar ik me wel zorgen om begin te maken is het werkelijk walgelijke gedrag dat ze vertoont: Ze eet A.L.L.E.S. wat ze te pakken krijgt – steentjes, zand, aarde, gras en schelpen. Ze zit het liefts onder tafel want daar valt altijd wel wat te halen.
Maar waar ik vanmiddag getuige van was sloeg echt alles.
George en Mare zaten allebei onder tafel, en een lol dat ze hadden. Gelach en gegiegel alom.
Ik kijk wat er zo leuk is en zie tot mijn verbazing dat ze met een spinnetje aan het spelen zijn. Ik grijp de camera want tenslotte hebben ze veel plezier en daar word ik altijd erg gelukkig van.
Voor iemand met een arachnofobie staat wat ik vervolgens filmde voor altijd in mijn geheugen gegrift – met walging keek ik toe hoe mijn lieflijke dochter de spin tussen duim en wijsvinger nam en hem vervolgens opvrat.
She looks sweet but in reality she is just looking for food
Oh, I can't believe my luck - it is dirt
Man, this is really tasty!
Updeetje juli 21, 2009
Rebec, omdat ik jouw foto’s zo leuk vond – hier speciaal voor jouw. Ik heb helaas weinig inspiratie om er een verhaal bij te schrijven. We zitten in een economische dip, het is hier winter en met winter bedoel ik er een met een hoofdletter W, er is werkelijk niks spannends gebeurd in de afgelopen 3 maanden en bovendien eten we vanavond bonen. Hahahahaa.
Race auto mei 25, 2009
George heeft een nieuwe obsessie; race-auto’s.
Als de Formula-one op tv is, worden alle activiteiten gestaakt en staat hij vlak voor de tv met open mond te kijken. Om te voorkomen dat mama het mist, wordt er een levendig commentaar bij geleverd.
Hoort hij in de verte een zwaar geronk, roept hij enthousiast “mama, kijk een race-auto!”. Mama wordt al wekenlang op elk race-achtig-ogende-auto geattendeerd. Ziet ie een fiets dan is het een race-fiets.
Zelf heeft hij uiteraard ook een race-auto waarmee hij met een bloedgang door het huis raced. Zie bijgaande foto.
.
Soms mag Mare ook mee-racen.
Afijn, vanmorgen zaten wij in bed, George, Mare en ik. We zaten thee te drinken.
Ons idyllische moment werd kort onderbroken door George, die er een enorme scheet uit knetterde, waarop ik zei “Bah, vieze stinker!”
George nam nog een slok thee, wees naar zijn kruis en zei “een race-auto in billah (billen) mama”.
Mama zei niks meer terug, ze lag naast het bed van het lachen.
Zondagochtend aan de zijlijn mei 3, 2009
Ons kleine wondertje zit sinds vandaag op voetballen.
In plaats van WAG’s zijn Brett en ik nu dus MAD’s (Mummies and Daddies).
Wellington op z’n best februari 4, 2009
Het is weer zomer en er wordt van alles georganiseerd in de stad. Zoals altijd gaat het meeste ongemerkt aan ons voorbij, cultuur-barbaren als wij zijn.
Echter, nu hebben wij de afgelopen paar weken toch enige moeite gedaan om wat evenementen te bezoeken. Misschien dat het komt dat Brett en ik anders Echt Nergens meer komen, met twee kinderen in touw is de spontaniteit er echt wel af.
Zo zijn wij twee keer bij een openlucht concert geweest. De zogenaamde ‘ASB Garden Magic Concert Series’. Dit wordt over een periode van 3 weken, iedere avond gehouden in de Botanische Tuin van Wellington. Gratis.
Het concert begint om 20.00 uur maar vanaf een uurtje of 18.00 begint het steeds drukker te worden. Mensen komen bij bosjes de tuinen inlopen, flessen wijn, stoeltjes, kleden en picknick manden onder de arm. Oude statige bomen zijn versiert met slingers en lichtjes. Overal staan gekleurde spotlights en zodra het concert begint worden er continue bellen uit een bellen-blaas machine geblazen. Het is werkelijk Magisch.
De ooievaar januari 22, 2009
Ooievaar: ‘En mevrouw, wat zal het zijn?’
Esther: ‘Doet u mij een baby die gromt alstublieft’
Ooievaar: ‘Geen probleem, anders nog iets?’
Esther: ‘Nou doet u dan ook nog maar een baby die gilt’
Ooievaar: ‘Komt voor elkaar mevrouw, u krijgt nog bericht over de afleverdatum’.
tweetalig dilemma januari 20, 2009
George begint eindelijk een aardig woordje binnen en buiten de deur te spreken, Engels tegen zijn vader en Nederlands tegen zijn moeder. Vooralsnog lijkt het hem weinig moeite te kosten, hij vindt het niet gek dat pa zegt ‘look George, an aeroplane’ en dat zijn moeder bij een volgend overvliegend vliegtuig vervolgens zegt ‘kijk George, een vliegtuig’.
Hij rent net zo hard naar de gang om zijn schoenen aan te doen als wanneer er tegen hem gezegt wordt ‘George, ga je schoenen maar aandoen..’ als ‘George, go and put your shoes on…’
Soms haalt ie een en ander nog weleens door elkaar, zoals bij alsjeblieft en please. Dat wordt ‘Assieplies’.
Zalig avondje december 9, 2008
Staan we daar, bij de Nederlandse Vereniging in Avalon Park, op Sinterklaas te wachten. Het is 25 graden Celsius. Ik denk aan mijn jonge jaren, het haventje van Zwartewaal, de romantiek, de stoomboot met wimpels, de jolige Zwarte Pieten, pepernoten, sneeuw. Zou het George wat uitmaken dat de romantiek ietwat minder is in Avalon Park?
Sinterklaas komt aan in een treintje, samen met 6 authentieke Zwarte Pieten. Ze stappen uit, de Pieten staan wat onwennig aan hun outfit te plukken. Sint komt met statige pas het publiek ingelopen. George zit op mijn arm en is zwaar onder de indruk. Met open mond slaat hij het schouwspel gaande. Zijn handje rust op mijn arm en knijpt harder en harder naarmate Sinterklaas dichterbij komt…
Aankomst Sinterklaas
Oooh Eng!!
De rest van ons zalige avondje vieren we bij Polleke en Thijs. Nadja en Roel zijn er ook. Pol heeft Speculaas gebakken, de zak van Sinterklaas is gevuld, de CD met Sinterklaas liedjes galt door de laptop naar buiten en de BBQ staat uitnodigend te wachten.
Zelfs Brett heeft zijn surprise met gedicht afgekregen.
Er wordt hard op de poortdeur gebonkt…
Daar wordt op de poort geklopt, hard geklopt, zacht geklopt...
Later die avond zitten we rond een pot thee en boterletter. De surprises zijn geweldig en de gedichten inventief.
Thijs met raam en hamer
Polleke met verwarmings installatie
Brett met 'Sinterklaas for Dummies'
En met mijn surprise en pepernoten is ook alles nog goed gekomen…
Nadja's baby
