…dat ik schreef en ook dat George is gaan lopen. Het gebeurde allemaal de weken voor Kerstmis. Je hoort weleens dat peuters opeens besluiten te gaan lopen, dit was niet het geval bij onze peuter. Onze peuter had nogal wat aanmoediging nodig. Het heeft ons vier weken gekost, 2 uur video opnames van George die haast / nee, net niet loopt en aardig wat blauwe plekken (bij George dan).
Nu loopt ie, zijn wereld wordt groter en die van ons steeds langzamer. Het pad naar onze voordeur is echt niet zolang maar sinds George besloten heeft dat lopen leuker is, duurt het 7 minuten voordat we eindelijk bij de voordeur zijn. Onderweg staat ie 10 keer stil om een bloemetje aan te raken, een vliegtuig aan te wijzen, het gras aan te raken. Bovendien loopt ie ook graag weer drie stappen terug. En nu heb ik het alleen nog maar over het pad naar de voordeur, over de supermarkt, het park, de speeltuin en het strand zal ik nog maar niet beginnen. Rustig zitten, boodschappen doen of eendjes eten geven is er in ieder geval niet meer bij.
Bijgaand filmpje is wat er over is van 2 uur opname.
Aaaaah wat een leuk filmpje!!
Ik mis George een beetje nu!
Geef hem maar een hele dikke kus van zijn oom!
En jezelf ook natuurlijk!