In Wellington

Het wordt weer zomer

Esther — Thu, 01 Oct 2009 07:43:49 +0000

Mare is een jaar geworden

Esther — Sun, 20 Sep 2009 08:59:49 +0000

Dochter

Esther — Mon, 17 Aug 2009 05:02:44 +0000

Ik was toch zo verheugt toen bleek dat we een dochter kregen. Ik zag het al helemaal voor me: poppenhuis, roze strikjes, barbies en prinsessen.

Nu we haast een jaar verder zijn, blijkt de werkelijkheid toch wat anders. Dat ze liever met George zijn auto’s en treinen speelt dan met haar poppen en knuffelberen baart me niet zoveel zorgen. Het is nog vroeg, de strikjes en prinsessen komen nog wel.
Waar ik me wel zorgen om begin te maken is het werkelijk walgelijke gedrag dat ze vertoont: Ze eet A.L.L.E.S. wat ze te pakken krijgt – steentjes, zand, aarde, gras en schelpen. Ze zit het liefts onder tafel want daar valt altijd wel wat te halen.

Maar waar ik vanmiddag getuige van was sloeg echt alles.
George en Mare zaten allebei onder tafel, en een lol dat ze hadden. Gelach en gegiegel alom.
Ik kijk wat er zo leuk is en zie tot mijn verbazing dat ze met een spinnetje aan het spelen zijn. Ik grijp de camera want tenslotte hebben ze veel plezier en daar word ik altijd erg gelukkig van.
Voor iemand met een arachnofobie staat wat ik vervolgens filmde voor altijd in mijn geheugen gegrift – met walging keek ik toe hoe mijn lieflijke dochter de spin tussen duim en wijsvinger nam en hem vervolgens opvrat.

She looks sweet but in reality she is just looking for food

Oh, I can't believe my luck - it is dirt

Man, this is really tasty!

Updeetje

Esther — Tue, 21 Jul 2009 04:23:02 +0000

Rebec, omdat ik jouw foto’s zo leuk vond – hier speciaal voor jouw. Ik heb helaas weinig inspiratie om er een verhaal bij te schrijven. We zitten in een economische dip, het is hier winter en met winter bedoel ik er een met een hoofdletter W, er is werkelijk niks spannends gebeurd in de afgelopen 3 maanden en bovendien eten we vanavond bonen. Hahahahaa.

Race auto

Esther — Mon, 25 May 2009 02:22:34 +0000

George heeft een nieuwe obsessie; race-auto’s.

Als de Formula-one op tv is, worden alle activiteiten gestaakt en staat hij vlak voor de tv met open mond te kijken. Om te voorkomen dat mama het mist, wordt er een levendig commentaar bij geleverd.
Hoort hij in de verte een zwaar geronk, roept hij enthousiast “mama, kijk een race-auto!”. Mama wordt al wekenlang op elk race-achtig-ogende-auto geattendeerd. Ziet ie een fiets dan is het een race-fiets.

Zelf heeft hij uiteraard ook een race-auto waarmee hij met een bloedgang door het huis raced. Zie bijgaande foto.
.

Soms mag Mare ook mee-racen.

Afijn, vanmorgen zaten wij in bed, George, Mare en ik. We zaten thee te drinken.
Ons idyllische moment werd kort onderbroken door George, die er een enorme scheet uit knetterde, waarop ik zei “Bah, vieze stinker!”
George nam nog een slok thee, wees naar zijn kruis en zei “een race-auto in billah (billen) mama”.
Mama zei niks meer terug, ze lag naast het bed van het lachen.

Okee, nog eentje dan… omdat ze zo leuk zijn

Esther — Tue, 05 May 2009 07:55:03 +0000

Zondagochtend aan de zijlijn

Esther — Sun, 03 May 2009 09:51:57 +0000

Ons kleine wondertje zit sinds vandaag op voetballen.
In plaats van WAG’s zijn Brett en ik nu dus MAD’s (Mummies and Daddies).

Ik hou van mijn kinderen

Esther — Mon, 06 Apr 2009 08:01:07 +0000

Ik haat mijn kinderen

Esther — Mon, 06 Apr 2009 08:00:48 +0000

Wellington op z’n best

Esther — Tue, 03 Feb 2009 23:44:53 +0000

Het is weer zomer en er wordt van alles georganiseerd in de stad. Zoals altijd gaat het meeste ongemerkt aan ons voorbij, cultuur-barbaren als wij zijn.
Echter, nu hebben wij de afgelopen paar weken toch enige moeite gedaan om wat evenementen te bezoeken. Misschien dat het komt dat Brett en ik anders Echt Nergens meer komen, met twee kinderen in touw is de spontaniteit er echt wel af.

Zo zijn wij twee keer bij een openlucht concert geweest. De zogenaamde ‘ASB Garden Magic Concert Series’. Dit wordt over een periode van 3 weken, iedere avond gehouden in de Botanische Tuin van Wellington. Gratis.
Het concert begint om 20.00 uur maar vanaf een uurtje of 18.00 begint het steeds drukker te worden. Mensen komen bij bosjes de tuinen inlopen, flessen wijn, stoeltjes, kleden en picknick manden onder de arm. Oude statige bomen zijn versiert met slingers en lichtjes. Overal staan gekleurde spotlights en zodra het concert begint worden er continue bellen uit een bellen-blaas machine geblazen. Het is werkelijk Magisch.